नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (एमाले) ले सात जना कम्युनिस्ट योद्धालाई आफ्नो दल स्थापना दिवसको अवसर पारेर सम्मान गर्दै छ ।
यसरी सम्मान गरिने व्यक्तित्वहरूमा क्रमशः लालबहादुर विश्वकर्मा (कञ्चनपुर), रत्न शर्मा न्यौपाने (मरणोपरान्त), वाचस्पति देवकोटा (गोरखा), शान्ता मानवी (काठमाडौं), सत्यनारायण मण्डल (सप्तरी), शोभाराम बस्नेत (दाङ) र हरिचरण शिवाकोटी (झापा) छन् ।
एमालेले नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनको विकास र विस्तारमा महत्वपूर्ण योगदान गरेका उक्त ७ जना विशिष्ट व्यक्तित्वहरूलाई कम्युनिस्ट योद्धाका रूपमा सम्मान गर्ने निर्णय नै गरेको छ ।
तर एमालेले आफ्नो लाज छोप्न यो कसरत गरिरहेको छ । कम्युनिस्ट योद्धालाई सम्मान भने पनि वास्तवमा यो नाटक मात्रै हो । आफूलाई असल कम्युनिस्टको दाबी गर्ने एमाले र यसको नेतृत्वले यथार्थमा बाटो बिराउँदै गएको छ । पछिल्लो समय त नेपाली कांग्रेसको स्वार्थमा घिसारिएको छ ।
वर्तमान एमाले नेतृत्व अर्थात् अध्यक्ष केपी शर्मा ओली नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनप्रति कतिसम्म बेपर्वाह छन् भन्ने पछिल्ला केही वर्षयताका उनका गतिविधि हेरे पुग्छ । सत्ताका लागि उनले कम्युनिस्ट एकता र आन्दोलनलाई बिर्सिने मात्र होइन, हदसम्म जान पनि तयार रहेको पुष्टि गरिसकेका छन् । अहिले जे देखिइरहेको छ, त्यसले नै यसलाई देखाउँछ । फन्डा गर्न जानेका एमाले नेताहरुबाट पाउने सम्मानले के कति अर्थ राख्छ भन्ने त सम्मान पाउनलागेकाहरुले पनि बुझेकै होलान् । त्यतिमात्र होइन, कम्युनिस्ट आन्दोलनलाई मलजलको साटो विष छर्ने पार्टीबाट प्राप्त हुने सम्मानले आत्मसन्तुष्टि पनि दिँदैन ।
कम्युनिस्ट एकतामा अडिन नसक्ने अनि कम्युनिस्ट आन्दोलनलाई नै कमजोर पार्ने गरी कांग्रेससँग लतारिने एमाले पंक्ति यस्तै नाटक मञ्चनमा व्यस्त देखिन्छ । यसले अन्ततः नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनलाई धराशायी बनाउनेमा दुई मत छैन । सत्ताको स्वादमा अर्को कम्युनिस्ट पार्टीलाई धोखा दिएर गुण र प्रकृति नै नमिल्ने दलसँग अंकमाल गर्दै रमाइरहेको एमालेकै कारण नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलन धराशायी भइरहेकोमा दुई मत नै छैन । यसले अन्ततः नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलन थप कमजोर बन्दै गएको छ ।
मूलतः एमाले नेतृत्वमा एकाधिकार र आन्तरिक विवादको हल गर्न नसक्ने क्षमता, वैचारिक विचलनजस्ता समस्या छन् । क्रान्तिकारी एजेन्डालाई कहिल्यै प्राथमिकतामा नराख्ने, एक भएको ठूला कम्युनिस्ट पार्टीलाई जोगाउनभन्दा भत्काउन भूमिका खेल्ने, सामूहिक भन्दा एकल निर्णयमा रमाउने, समन्वय गर्न नसक्नेजस्ता समस्या एमाले नेतृत्वमा देखिन्छ ।
जबसम्म यी कुराहरुलाई एमाले नेतृत्वले मनन गर्न सक्दैन तबसम्म नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनलाई हुर्काउनभन्दा बिगार्न मात्र एमालेको भूमिका रहने निश्चित छ । जनधारणा साप्ताहिक
